Kiedy byłam dzieckiem, a było to w latach 80-tych ubiegłego stulecia większość kobiet w wieku mojej babci używało fartucha kuchennego, który mnie kojarzył się z sukienką bez rękawów. Moja mama też używała, ale już takiego bardziej zgrabnego. Zasłaniał przód, sznurowany na karku i w pasie z tyłu 🙂

Były to czasy, gdzie ludzie dzielili swoje ubrania na te wyjściowe i domowe. Teraz pewnie też tak niektórzy robią, ale myślę, że większość nie ma takiego podziału. Ubrania nie są zbyt drogie, często je wymieniamy na inny, lepszy model w pogoni za modą. Kobiety coraz mniej czasu spędzają w kuchni. Rodziny są mniej liczne niż kiedyś, coraz częściej jadamy na mieście lub co któryś dzień gotujemy z półproduktów lub kupujemy gotowe zestawy obiadowe. Podejrzewam, że w większości domów nie ma żadnego fartuszka kuchennego – bo i po co jeśli nie jest potrzebny 🙂

Mnie osobiście bardzo podobają się fartuszki kuchenne, zwłaszcza takie zgrabne, kobiece 🙂 póki co dla siebie żadnego nie zrobiłam, niemniej w ostatnim czasie nadarzyła się okazja aby komuś sprezentować taki ładny, może nawet troszkę seksowny, podkreślający kształty kobiecego ciała 🙂

Fartuszek był prezentem dla bliskiej koleżanki – jako zabawny gadżet na jej „okrągłą rocznicę” 🙂 Koleżanka ma duszę nastolatki. Lubi się otaczać gadżetami, zabawnymi kolorami, a w jej domu wisi dużo rożnych sentencji pasujących do jej fajnej rodzinki 🙂

To było impulsem dla mnie aby przygotować jej sentencję w ramce, pasująca do jej osobowości 🙂 Choć jak się domyślam, wiele z Was przyzna teraz, że też chętnie podpisze się pod słowami Elisabeth Gilbert 🙂

Zresztą oceńcie sami 🙂

Dodatkiem do sentencji jest fartuszek i naszyjnik z ręcznie pozyskanej włóczki typu zpagetti.

Fartuszek fasonem przypomina sukienkę. Jest ozdobą, ale chroni od niechcianego brudu podczas prac kuchennych 🙂 W takim fartuszku można otworzyć gościa i nadal wygląda się ekstra 🙂 To moja opinia.

A Wy co sądzicie. Używacie fartuszek w kuchni? Czy w takim byście chodziły?